Röntgendiagnostiek op de HAP

Met dit onderzoek toetsen wij de meerwaarde van directe toegang tot röntgendiagnostiek op de huisartsenpost (HAP). Huisartsen zien frequent patiënten met letsels aan het bewegingsapparaat, waarbij röntgendiagnostiek een rol heeft bij het uitsluiten van fracturen. De logistiek van de röntgenaanvragen door de huisarts binnen en buiten kantoortijd verschilt: binnen kantoortijd heeft de huisarts directe toegang tot aanvullende röntgendiagnostiek en levert deze de verdere zorg als een fractuur is uitgesloten. Buiten kantoortijd heeft de dienstdoende huisarts op de HAP deze mogelijkheid doorgaans niet en moet hij verwijzen naar de spoedeisende hulp (SEH). Een beperkt aantal huisartsenposten vormt hier landelijk een uitzondering op (19%). Hier heeft de huisarts wel (beperkt) de mogelijkheid aanvullende diagnostiek aan te vragen.

Lees meer over röntgendiagnostiek op de HAP.

Röntgendiagnostiek door de HAP heeft een duidelijke meerwaarde voor patiënt en professional. De diagnostiek wordt adequaat ingezet, doorgaans op medische indicatie (85%) bij een hoge verdenking op een fractuur (66%). De professionals op de HAP vervullen hiermee een goede poortwachterfunctie. Bij de toegang tot röntgendiagnostiek blijft het merendeel van de patiënten in de eerste lijn (61%) en vindt er een reductie van poliklinische follow-up plaats (65%). Dit zorgt voor een afname in belasting van de SEH, een significante vermindering van wachttijden voor de patiënt en een reductie in kosten (eigen risico patiënt en maatschappelijke kosten). Patiënten beoordelen de geboden zorg positief (cijfer 8>). Het is dan ook aan te bevelen om de röntgendiagnostische mogelijkheden voor de huisarts op de HAP verder te stimuleren.

Wilt u meer weten over röntgenonderzoek op de HAP, neem dan contact op met:

Martijn Rutten, e-mail: Martijn.Rutten@radboudumc.nl
Paul Giesen, e-mail: Paul.Giesen@radboudumc.nl

  1. Rutten M, Cals J, Zeelen M, Giesen P. Geef huisartsenpost toegang tot radiologie: röntgendiagnostiek op de HAP kan belasting SEH verminderen. Medisch Contact 2016;42.
  2. Rutten M, Smits M, Peters Y, Assendelft WJJ, Westert G, Giesen P. Effects of access to radiology in out-of-hours primary care in the Netherlands: a prospective observational study. Family Practice https://doi.org/10.1093/fampra/cmx093

 

Herkenning sepsis door point-of-care testing (POCT)

Sepsis is een levensbedreigende complicatie van een infectie, waarbij snelle herkenning en adequate behandeling essentieel is voor de prognose. In dit onderzoeksproject wordt onderzocht hoe vaak sepsis op de HAP voorkomt, hoe deze patiënten worden behandeld en hoe dit verbeterd kan worden.

Infecties vormen met 26% de belangrijkste reden van contact met een HAP. Van de visites wegens een mogelijke infectie wordt 30% van de patiënten doorverwezen naar een spoedeisende hulp (SEH) voor verder onderzoek en behandeling. Bij onderzoek in Ede naar de patiënten die op een IC werden opgenomen wegens sepsis, werd ongeveer de helft voorafgaand beoordeeld op de HAP. Hiervan werd in een derde van deze gevallen de patiënt niet direct verwezen naar de SEH en in bijna de helft van de gevallen werd door de huisarts niet aan een infectie gedacht. Gebruik van draagbare point-of-care apparatuur kan bij visites op de HAP mogelijk helpen sepsis tijdig te herkennen en onnodige verwijzingen voorkomen. Prospectief onderzoek naar de toegevoegde waarde van verschillende bloedbepalingen is in voorbereiding in samenwerking met Saltro en het Julius Centrum.

Voor meer informatie over dit onderzoek, kunt u contact opnemen met:

Feike Loots, e-mail: Feike.Loots@radboudumc.nl

  1. Giesen P, Loots F, Hopstaken R. Diagnostische sneltests verdienen brede invoering. Med. Contact 2015;42:1996-1998.
  2. Loots FJ, Arpots R, van den Berg R, Hopstaken RM, Giesen P, Smits M. Recognition of sepsis in primary care: a survey among GPs. BJGP Open 2 May 2017; BJGP-2017-0965. DOI: https://doi.org/10.3399/bjgpopen17X100965.
  3. Loots F, Prins A, Tjan D, Koekkoek K, Hopstaken R, Giesen P. Sepsis herkennen bij een volwassene. Huisarts Wet 2017;60(8):400-3.